System Karmiczny i odrabianie karmy

Definicja karmy brzmi: „Karma (lub karman, sanskr., pali kamma) — w buddyzmie, hinduizmie i religiach dharmicznych jest to przyczyna rozumiana w sensie prawa przyczyny i skutku”. Filozoficzne wyjaśnienie karmy różni się pomiędzy tradycjami, jednak główna idea głosi, że czyny tworzą przyszłe doświadczenia i przez to każdy jest odpowiedzialny za własne życie, cierpienie i szczęście, jakie sprowadza na siebie i innych. Karma jest podstawowym i bardzo ważnym pojęciem we wszystkich szkołach buddyzmu i oznacza tu jedynie „zamierzone działanie”. Nie chodzi więc o rezultat (określany jako owoc), efekt czy przeznaczenie. Prawo przyczyny i skutku zwane jest w języku pali kamma-vipaka (działanie owoc). W buddyzmie jest to prawo uniwersalne i bezosobowe.

Jak już zapewne się domyśliłeś z poprzednich rozdziałów, całe odrabianie karmy nie tyle jest przedwiecznym prawem natury, ile efektem działania kilku struktur duchowych. System Karmiczny (SK) zawiera w sobie Radę Wcieleniową (RW), władców karmicznych (WK), przewodników duchowych. Nazwy: władca, członek rady, przewodnik nie określają kogoś o randze władcy absolutnego, istoty oświeconej, ale raczej duszę piastującą w swoich gęstościach funkcje porządkujące, kontrolujące, określające. Na czym więc polega rola Systemu Karmicznego?

Pierwotna rola systemu

System pilnuje, gdzie i w kogo dusze wcielają się w niższych gęstościach. Można powiedzieć: wcielenie duszy bez przejścia przez Radę Wcieleniową jest niemożliwe (tzn. dotychczas tak było). Wszystkie dusze bez względu na doświadczenie, moce zmuszone były do stawania przed RW. Ten rodzaj kontroli nie pozwalał różnym istotom (głównie czarnym) wcielać się z wszystkimi swoimi „mocami”.

Pierwotna rola systemu:

1. Chronienie w pewien sposób duszy, umożliwienie bezpiecznego życia w niższych gęstościach.

2. Regulacja tempa, nadawanie kierunku (tu razem z Hierarchią Światła). Wychowanie młodszych dusz, uczenie w szybkim tempie konsekwencji własnych czynów, prawa akcji i reakcji.

3. Dusze zranione, skrzywdzone szukały zadośćuczynienia, sprawiedliwości. System Karmiczny umożliwiał teoretycznie odzyskanie energii.

4. Struktury systemu próbowały rozładowywać coraz to większą bazę podświadomości zbiorowej.

5. Rada Karmiczna pozwalała korzystać, kiedy następował „czas przydziału”, z zasobów innych dusz, np. lepsze wcielenie, więcej energii do dyspozycji.

6. Władcy karmiczni pilnowali wyznaczonej ścieżki życia duszy.

Do egzekwowania karmy w niższych gęstościach powstał cały wielopoziomowy system. Zobaczmy jego budowę (rysunek 9.1).

Rysunek 9.1. System Wcieleniowy

Dusza, która wyraża chęć wcielenia się w ciało fizyczne, przechodzi przez cały System Karmiczny i Radę Wcieleniową, ponieważ:

1. Część własnej energii duszy jest wycofywana, chowana lub dawana innej duszy i jej osobowości, np. jako spłata karmiczna, rozdawanie talentów.

2. Część pamięci jest zamrażana lub pieczętowana. W zamian dostaje się pakiet karmy rodowej (przodków), żeby rozładować bank zbioru podświadomości zbiorowej.

3. Dusze wybierają karmicznego współmałżonka. Powodem tego działania jest nie tyle odcięcie od rodzin duchowych, ile własne oczekiwanie oparte na długach, emocjach i chęci sprawowania kontroli. Jeśli osobowość przepracuje relację, uzna ją za niewystarczającą, kolejny partner znowu jest karmiczny, tylko „troszkę mniej”. Dzieje się to tak długo, dopóki nie scalimy się z własną duszą i Wyższą Jaźnią oraz razem nie przepracujemy swoich wzorców odrzucenia i nasza świadomość nie wyjdzie poza przyciąganie i kreację karmiczną (huna, potęga podświadomości, prawo przyciągania). O kreacji opartej na przepływie mówię w książce Bądź zawsze sobą.

4. Zgadzamy się odgrywać rolę dla innych, zachowywać się w pewien ustalony sposób, niekoniecznie swój.

Główny punkt, na którym opiera się System Karmiczny, to poczucie winy i chęć zadośćuczynienia.

Poczucie winy

Dusza, kiedy czuje się winna, próbuje temu zaradzić przez naprawienie sytuacji, pomoc, oddanie czegoś swojego. Oczywiście wiele sytuacji, w których wydarzyło się coś przykrego, np. powiedzieliśmy coś, zrobiliśmy, stanowi odległą przeszłość, stąd poczucie wyrządzonego zła nadal w nas jest. Orson Scott Card napisał w jednej ze swoich książek: „Po- czucie winy to sposób, w jaki człowiek zawczasu karze siebie samego. Zanim popełni jakiś czyn i potem, choć nikt nie odkrył jego zbrodni. Dzięki temu ludzie sami się kontrolują. Im więcej ludzi ma poczucie winy, tym łatwiej jest im żyć razem w dużej liczbie”. Takimi silnymi praktykami radzenia sobie z wyrzutami sumienia są wszelkie formy ascezy, postu, samotności, wyrzeczeń, praktyki buddyjskie ze swoim działaniem bodhisattwy oraz religia chrześcijańska z Jezusowym krzyżem. Dusza próbuje uwolnić poczucie winy z serca, dlatego zgadza się np.: przyjmować ból, cierpienie, pomagać innym wbrew sobie, żyć w samotności, bez możliwości rozwoju, ciągle oddawać własne energie. Robimy tak, gdyż w naszej pamięci mamy fakt zadanej krzywdy, śmierci, wy- kluczenia, przeklęcia kogoś przez własną dumę, pychę, arogancję, uwolnioną silną emocję czy zachowanie agresywne.

Obecnie, po wypełnieniu planu wcieleniowego wyznaczonego przez Radę Karmiczną, część win duszy odpuszcza się lub dosłownie wymazuje. Ma to jednak raczej charakter psychologiczny niż praktyczny. Popatrzmy na poniższy przykład.

Odgrywane role

Mamy trzy skonfliktowane dusze: A, B i C. Postanawiają przerobić swoje relacje w ciele fizycznym. Rada Wcieleniowa pokazuje duszom trzy filmy, czyli możliwości wcieleniowe. W jednym filmie dusza A zostaje ojcem, B matką, C córką. Po wstępnej zgodzie dusze ustalają między sobą zadania, funkcje, cele do osiągnięcia. Dusza A niechętnie podchodzi do pokazywanych wariantów, ponieważ pamięta wcześniejsze nieprzyjemne wydarzenia z duszami B i C. Jak wygląda przeciętne życie tych dusz?

Dusze B i C obarczają obowiązkami duszę A, która czuje się wyizolowana. Rodzą się dwie reakcje w czasie życia u duszy A: konflikt z B i cie- pła relacja z C. Po śmierci dusze stają przed RW, która ocenia ich życie, wykonane zadania. Pierwszy odegrany plan karmiczny nie poprawił zbytnio relacji, stąd RW zaprasza przewodników duchowych, aby na- mówili dusze do ponownego wcielenia, wejścia w role. Dusza B zostaje ojcem, dusza A matką, C córką. Dusza A ciągle trzyma w sobie uraz do B, kocha natomiast silnie C.

W tym życiu dusza B zaczyna odczuwać skutki wcześniejszego obarczania obowiązkami A (sytuacja się odwróciła), nie dogaduje się za dobrze z duszą C. Natomiast A z C zbudowali ciepłe relacje. Zrodzony konflikt u osobowości duszy B pochodzi nie tylko z przyjętej roli, obowiązków karmicznych, wcześniejszych żyć, ale też na zachowanie B ma wpływ podświadomość zbiorowa, czyli pamięć komórkowa jej przodków, którzy się rozeszli, było kilka wykluczeń, aborcji. Potęguje to różne uczucia, napięcia, emocje i ostatecznie osobowość duszy B nie wytrzymuje i wyprowadza się z domu, zostawiając A i C ze sobą. Wzbudzona tęsknota za dzieckiem C zmienia coś w duszy B, natomiast nie naprawia konfliktu z duszą A.

Dusze kolejny raz próbują coś zmienić. Tym razem dusza B zostaje matką, dusza C ojcem, dusza A synem. Matka w jakiś dziwny sposób czuje uraz do własnego dziecka, syna, chociaż wewnętrznie za sprawą więzi biologicznej kocha go. Ojciec kocha swojego syna, znowu wytwarza się między duszami A i C silna więź i te dusze wspólnie pracują nad „zmiękczeniem” duszy B. Ciało kobiety dla duszy B sprawdza się dużo lepiej niż wcześniejsze role męskie, jest bardziej empatyczna, mimo to zaczyna się winić, ranić za to, że nie jest taką matką, jaką chciałaby być. Poczucie winy obudzone u duszy, która wcześniej była katem, za- bijała, miała zamknięte serce, jest bardzo dużym krokiem. Nieraz kaci zostają katami tak długo, aż trafią na silniejszego od siebie kata.

Takich schematów oddziaływań między duszami, ich wcieleniami jest nieskończenie wiele i karma niestety w wielu przypadkach zupełnie się nie rozwiązuje, wręcz odwrotnie, staje się często większa, mnoży się. Dzieje się tak, bo System Karmiczny jest zamknięty w kloszu, czyli odcięto go. Działanie Systemu Karmicznego znakomicie opisuje Michael Newton w książce Wędrówka dusz.

2 myśli na temat “System Karmiczny i odrabianie karmy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s